Batman’ın Gercüş ilçesinin Arıca köyü, 1960’lı yıllarda sadece haritada bir nokta değil, mahrumiyetin başkenti gibidir. Ne yolu vardır, ne suyu, ne de ışığı...
İşte Mehmet Şimşek, bu karanlığın içinden kendi güneşini doğurmayı başarmış bir isimdir.
Gaz Lambası vs. Neon Işıkları
Şimşek’in çocukluğu, odayı hem aydınlatan hem de isiyle boğan gaz lambasının loş ışığında geçti. Bu lamba aslında bir metafordur: Kısıtlı imkanlar, zihni zorlayan şartlar ve her şeye rağmen sönmemesi gereken bir umut...
Gençler, bugün elinizdeki akıllı telefonların ışığı dünyayı aydınlatırken, Şimşek o titrek alevin altında dünyayı anlamaya çalışıyordu. O loş ışık, yıllar sonra Londra’nın devasa gökdelenlerinin neon ışıklarına dönüştüğünde, arkasında bıraktığı tek şey is kokusu değil, bitmek bilmeyen bir çalışma disipliniydi.
Zirveye Çıkan Yol: "Sabır" Yürüyüşü
Onun için okul, sadece bir bina değil, ulaşıılması gereken bir kale gibiydi. Okula gitmek için her gün katettiği o uzun yol, aslında hayatın kendisine hazırladığı bir dayanıklılık testiydi.
O yollar kışın çamur, yazın tozdu; tıpkı hayatın önümüze çıkardığı engeller gibi. Mehmet Şimşek o yolları yürürken sadece okula gitmiyordu; sabretmeyi, her adımın bir amaca hizmet ettiğini ve yorulmanın vazgeçmek olmadığını öğreniyordu.
Bugün "hemen olsun" diyen dijital çağ gençliğine en büyük dersi budur: Zirveye asansörle çıkılmaz, o yol adım adım yürünür.
Fırsat Eşitliği: "Anadolu’nun Sessiz Devrimi"
Türkçe bilmeyen, annesiz büyümüş, kalabalık bir ailenin en küçüğü... Kağıt üzerinde "kaybetmeye" en yakın adaydı. Ancak o, devletin sunduğu eğitim imkanlarını bir anahtar gibi kullandı. Ankara Üniversitesi (Mülkiye) koridorlarında, belediye yemek kuyruklarında geçen yıllar, onun "insan sarrafı" olduğu ve mahcubiyetini bilgisiyle taçlandırdığı yıllardı.
Gençlere Not: "Beni kimse görmüyor, imkanım yok" demeyin. Şimşek, olmayan fırsatların içinden kendine yeni bir dünya inşa etti. Unutmayın, en iyi mimar, malzemesi az olandan şaheser çıkarandır.
Merrill Lynch ve "Vatan" Pusulası
Uluslararası finans devi Merrill Lynch’te "Dünyanın en etkili 500 kişisi" arasına girmek, birçokları için kariyerin son durağıdır. Ancak Şimşek için orası bir gözlem kulesiydi. Zirvedeyken, kendisine "Mutfakta sana ihtiyacımız var" dendiğinde, elinin tersiyle ittiği sadece yüksek maaşlı bir koltuk değildi; o, konfor alanını vatanı için feda etti. Bu, bir vefa pusulasıdır. Gemisi en lüks limanlardayken, o fırtınalı ama kendi kıyılarına dönmeyi seçti.
Günümüz Gençliğine Mesaj: "Senin Arıca Köyün Neresi?"
Bugün bir kafede otururken, bir sınavın stresindeyken ya da geleceğinden endişe ederken Mehmet Şimşek’in kerpiç evini düşün.
-
Eğer o, gaz lambasının isini bir başarı nişanesine dönüştürebildiyse,
-
Eğer o, Türkçe bilmeden girdiği yolda finans dünyasının dilini dünyaya öğretebildiyse,
-
Senin bahanelerin, onun başardıklarının yanında sadece küçük birer gölge kalır.
Sonuç olarak; Mehmet Şimşek hikayesi bir başarı öyküsünden fazlasıdır; bir direniş öyküsüdür. Kendi ışığını yakmak için bir başkasının fenerini beklemeyenlerin, kendi yolunu açmak için başkasının izine ihtiyaç duymayanların destanıdır.
