Makineli tarımın yapılamadığı arazilerde buğday hasadı orakla yapılırken, ürünler katırlarla harman alanlarına taşınıyor.
Küçük ve parçalı yapıya sahip yaklaşık 100 dekarlık tarım arazilerinde üretim yapan köylüler, ekim döneminde at ve katırlarla sürdükleri tarlalarında yetiştirdikleri buğday, arpa, mercimek ve fiğ ürünlerinin hasadına başladı.
Hasat edilen ürünler önce tarlada öbekler halinde toplanıyor, ardından katır ve atların sırtına yüklenerek patika yollar üzerinden harman alanlarına ulaştırılıyor.
Nesilden Nesile Süren Emek
Parçalı haldeki 25 dekarlık arazisinde buğday, arpa ve mercimek yetiştiren çiftçi Seyfettin Orhan, üretimin ekimden hasada kadar imece usulüyle gerçekleştirildiğini söyledi.
Tarım arazilerinin engebeli yapısı nedeniyle makine kullanımının mümkün olmadığını belirten Orhan, yıllardır insan ve hayvan gücüne dayalı üretim yaptıklarını ifade etti.
Çocukluğundan bu yana aynı yöntemlerle çalıştığını anlatan Orhan, "İşimiz zor ama mecburen yapıyoruz. Ürünleri orakla biçiyor, elle topluyoruz. Daha sonra katırlarla harmana taşıyıp patozdan geçiriyoruz. 15 yaşından beri bu işi yapıyorum." dedi.
Hasat Döneminde Aile Dayanışması
Hasat çalışmalarına destek vermek için kent merkezinden köye geldiğini belirten Aziz Can Orhan da aile büyükleriyle birlikte çalıştıklarını söyledi.
Yaklaşık 15 gün süren hasat döneminde yalnızca ürün elde etmediklerini, aynı zamanda hayvanlarının kışlık saman ihtiyacını da karşıladıklarını ifade eden Orhan, bölgenin coğrafi yapısının üretimi zorlaştırdığını belirtti.
"Alın Teriyle Kazanılan Helal Lokma"
Tarlaların birbirinden uzak ve parçalı olması nedeniyle hasadın uzun sürdüğünü dile getiren çiftçiler, tüm zorluklara rağmen üretmeye devam ettiklerini vurguladı.
Seyfettin Orhan, "Tarlalarımız yan yana olmadığı için hasat uzun sürüyor. Bir tarlayı ancak birkaç günde bitirebiliyoruz. Ardından ürünleri hayvanlarla harmana taşıyoruz. Alın teri döküyoruz ama günün sonunda helal kazancın huzurunu yaşıyoruz." diye konuştu.
Hasankeyf kırsalında sürdürülen bu geleneksel üretim yöntemi, modern tarım tekniklerinin ulaşamadığı bölgelerde çiftçilerin emeği ve azmiyle yaşamaya devam ediyor.
